What a wonderful world
Tüm dünya kocaman. Ayaklarımın altında ve tüm dünya dönüyor. Her zamankinden farklı bu sefer. Bu sefer, başka bir şey var. Ben yatıyorum ve dünya dönüyor.
Benim tüm evrenin merkezi! Ve her şey dönüyor. Ne aşağısı var ne de yukarısı. Sadece yuvarlanıyorum, yuvarlanıyoruz.
Tüm benliğimle inkar ettiğim tanrının iliklerine kadar hissettiğini anlıyorum sanırım. İliklerimde hissediyorum o soğuğu ve terliyorum. Her turda.
Gözlerimi kapatıyorum tüm bu acı geçsin, bitsin diye. Yeter!
Dünya dönüyor hem de kapsayan kümesi evren ile birlikte.
Tek sabit benim ve diğer her şey beni sarmalıyor, sıkıyor, eğiyor, büküyor. Tüm dünya dönüyor, anlıyor musun beni?
Düşüyorum. Gün ışığının girdiği odam kapkaranlık. Güneşin sıcaklığı vuruyor yüzüme yine de soğuk. Değil evren, değil dünya ben dönüyorum!
TÜM DÜNYA BENİM!
