Zelzeleye gerek yok; Zel benim en yakın arkadaşım.
Kendimi kandırmaktan aciz yürüyorum bir yolda. Karşıma gavurun trickster diye bildiği kişi çıkıyor. Devamlı karşılaştım kendisiyle yol boyunca, ve karşılaşacağım da hatırladığım kadarıyla. Mamafih, her karşılaşmamız daha bir yeni, daha bir heyecanlı. Hepsinde bir daha tanışıyoruz. Öyle biri ki bu ne adı belli ne de cinsi. Yaptıklarıyla bilinen ve de yapacaklarıyla var olmuş birisi. Tanrısal bir ışık ve karanlık getirmiş beraberinde. Bizlere, bana görünmek için giydiği bu aptal kostüm içinde varoluş ile yokluğun anlamını taşıyor sezgilediğim kadarıyla ki işte bu iki kafadarın getirdiği delilikle tanışıyorum zaten tanış olmuş bu arkadaşın bedeni karşıma çıktıkça.
Sevgi sözcüklerine muhtaç birisiyim ben ve bunu aşmak, yine kendimle bütünleşmekten geçiyor anlattığı kadarıyla, anlattıkları anladıklarımdan farksızdır elbette. Sonunda neye dönüşeceğim, neye dönüşeceğiniz ise muallakta benim için. Sizler ne dersiniz?
Sevgi sözcükleri diyorduk, bu maskenin altında çok iş yapar, çok işe yarar ebediyete uzanırken; şimdilik…
